مفهوم عشق

عشق مفهومی انتزاعیست؛
یعنی حضورش در گرو وجود معشوق است
و البتا که با بُروزِ عاشق جلوه می‌نماید
عشق جریانیست خودجوش، که از درون سر برمی‌آورد
و در بیرون سرریز می‌شود و عاشق را سرگشته می‌سازد و معشوق را به اوج می‌رساند
عشقی که عشق باشد؛ که از عقل برخیزد ولی همزمان بر دل هم بنشیند و عاشق و معشوق را به یک میزان مشعوف سازد
کشف چنین عشقی در دَم زندگی را متحول می‌کند
و می‌توان چنین انگاشت که میلاد هر فردی تولد چنین عشقیست…
نه لزوما جاویدان و با مژده‌ی وصل
بلکه عمیق، و مانا در وجود